Bohaterka filmu Mój tata Lazaro (2011) to Zośka, 24-letnia dziewczyna, która przylatuje na Kubę, aby spotkać się ze swoim ojcem. Zostawił ją, gdy była małą dziewczynką i już zupełnie go nie pamięta. Jedyne, co pozostało, to nieliczne fotografie i listy. Widz wraz z Żakliną rusza w bardzo osobistą podróż, jest świadkiem jednej z najważniejszej sytuacji w jej życiu oraz spowodowanego nią bólu.Zośka jeszcze przed planowaną wizytą u ojca spotyka się z Bożeną, mieszkającą na Kubie Polką, która tłumaczyła jego listy, z Flavią, jedną z kobiet Lazaro, i wreszcie ze swoim bratem Frankiem, synem Flavii. Rodząca się więź pomiędzy Zosią a Frankiem to jeden z ważniejszych wątków dokumentu. Najprawdopodobniej dziewczyna nie liczyła na to, że zdoła tak szybko nawiązać z nim kontakt i znaleźć w nim oparcie. Frank bardzo ją wspiera i potrafi być wyrozumiały zarówno dla Zośki, jak i dla Lazaro. Mówi, że przyjechał do ojca tylko po to, żeby zobaczyć jego twarz, nic więcej. Zosia natomiast przyznaje, że zupełnie inaczej wyobrażała sobie tę podróż i spotkanie. Myślała, że padnie ojcu w ramiona i usłyszy od niego wyjaśnienia i słowo przepraszam.Jest jednak zupełnie inaczej ...
(Olga Słowiakowska, www.polishdocs.pl)
RECENZJE:
Okazuje się, że tym najważniejszym sytuacjom w naszym życiu niekoniecznie towarzyszą emocjonalne fajerwerki i atmosfera niezwykłości. Czasem to właśnie w nich proza życia najmocniej się ujawnia. Wiele filmów fabularnych usiłuje temu przeczyć, ale autentyczny i nieinscenizowany film dokumentalny, jakim jest Mój tata Lazaro to świadectwo najprawdziwszego stanu rzeczy.Mój tata Lazaro jest filmem wartym uwagi z kilku przynajmniej względów. To niezwykle prawdziwy portret człowieka i jego emocji. Odwołuje się do najlepszych tradycji polskiej dokumentalistyki, ale jednocześnie wskazuje jej nowe ścieżki.(www.polishdocs.pl)
Reżyserowi filmu udało się uzyskać efekt gradacji emocji.Obrazki z kubańskich ulic zestawiane są z wypowiedziami wprost do kamery, które stanowią rodzaj spowiedzi głównej bohaterki. Kino społeczne przerodziło się jakby trochę w kino absurdu. (...) U dokumentalisty historia pisana przez życie staje się coraz bardzi zaskakująca i nieprawdopodobna, film staje się dla nas nauką nowego spojrzenia na życie. (www.stopklatka.pl)
gatunek: DOKUMENT reżyseria: MARCIN FILIPOWICZ zdjęcia: WERONIKA BILSKA montaż: MARCIN FILIPOWICZ, WERONIKA BILSKA kierownik produkcji: MAREK NAWRACAJ, JACEK KASZEWSKI producent: STOWARZYSZENIA FILMOWCÓW POLSKICH STUDIO "MŁODZI i FILM" im. A. MUNKA koproducent TELEWIZJA POLSKA producent wykonawczy FULLFILM SERVICE MAREK NAWRACAJ film współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej czas trwania: 30 MINUT rok produkcji: 2011
FESTIWALE:
SHORT FILM CORNER CANNES 2011
51. KRAKOWSKI FESTIWAL FILMOWY
NOWE HORYZONTY, WROCŁAW
MŁODZI I FILM, KOSZALIN
WARSZAWSKI FESTIWAL FILMOWY
ŻUBROFFKA
NAGRODY:
III Nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Żubroffka w Białymstoku
Opowieść o trudnej relacji pomiędzy wymagającym ojcem a jego jedenastoletnim synem. Po kilkuletniej nieobecności ojciec wraca niespodziewanie i zabiera swojego syna na wakacje. W tajemniczym lesie uczy chłopaka podstawowych umiejętności, które musi znać każdy mężczyzna by móc przetrwać w najtrudniejszych warunkach rozpalania ognia, budowy szałasu, ukrywania się pod wodą...
gatunek: FABUŁA wystąpili: JAMES FORDHAM MAREK KALITA reżyseria: MARCIN FILIPOWICZ zdjęcia: DOMINIK ZADĘCKI montaż: PRZEMYSŁAW CHRUŚCIELEWSKI kierownik produkcji: KAROLINA KORTA, BEATA RZEŹNICZEK scenografia, kostiumy: IWA KRUCZKOWSKA charakteryzacja: IWONA ŁUKASIK kierownik planu: ANNA ZAJĄCZKOWSKA producent: SKRAWKI FILM, WYDZIAŁ RADIA I TELEWIZJI UNIWERSYTET ŚLĄSKI czas trwania: 20 MINUT rok produkcji: 2011
* Next Project 2012, Bukareszt
Film dokumentalny o podróży młodego Polaka koleją transsyberyjską do Irkucka w celu spotkania Tanyi - dziewczyny, w której zakochał się kilka miesięcy wcześniej podczas podróży po Syberii. Bohater chce jej zrobić urodzinową niespodziankę, nawet nie wiedząc, czy zastanie ją na miejscu. Pragnie sprawdzić, co tak naprawdę jest między nimi i zapytać ją, czy nadal go kocha. By tego dokonać pokonuje dystans 7109 km.
gatunek: DOKUMENT reżyseria: MARCIN FILIPOWICZ zdjęcia: WERONIKA BILSKA montaż: MARCIN FILIPOWICZ, WERONIKA BILSKA kierownik produkcji: TOMEK DEMBICKI producent: WYDZIAŁ RADIA i TELEWIZJI im. K. KIEŚLOWSKIEGO opiekun artystyczny: ANDRZEJ FIDYK czas trwania: 20 MINUT, rok produkcji: 2008,
film zrealizowany na I roku w szkole filmowej
* Nagroda Polskiego Kina Niezależnego im. Jana Machulskiego - w kategorii: najlepszy film dokumentalny,
* Międzynarodowy Festiwal Filmowy "Off Cinema" - "Srebrny Zamek"
* Festiwal Krótkich Filmów Niezależnych "ŻubrOFFka" - wyróżnienie w kategorii: film dokumentalny
* Brodnicki Festiwal Filmowy "Obraz + Idea" - najlepszy film
* Brodnicki Festiwal Filmowy "Obraz + Idea" - najlepsza reżyseria, scenariusz, montaż
* Ogólnopolskie Spotkania Filmowe "Kameralne Lato", 2010 - wyróżnienie honorowe
Sehsuechte (Postdam), VGIK (Moskwa), Cinefest (Węgry), Next Project (Bukareszt), Astra Film (Sibiu, Rumunia), TimiShort (Bukareszt), Krakowski Festiwal Filmowy, Era Nowe Horyzonty i wiele innych...
gatunek: FABUŁA wystąpili: JAŚMINA POLAK GRZEGORZ GRABOWSKI KRZYSZTOF JĘDRYSEK ELŻBIETA WÓJCIK scenariusz, reżyseria: MARCIN FILIPOWICZ zdjęcia: BARTOSZ BIENIEK kierownik produkcji: KAROLINA KORTA scenografia, kostiumy: JUDYTA PIEPRZYK dźwięk KRZYSZTOF RIDAN producent: SKRAWKI FILM, WYDZIAŁ RADIA I TELEWIZJI UNIWERSYTET ŚLĄSKI czas trwania: 25 MINUT rok produkcji: 2012
Jak to jest mieć 15 lat i dorastać w miejscu, gdzie przez prawie trzy miesiące zimowe panuje wieczna noc?Svolvær, miasto znajdujące się na Lofotach - kompleksie wysp położonych na północy Norwegii. To popularne miejsce na wycieczki statkiem turystycznym, jednak wciąż dzika i nie do końca okiełznana, przepiękna część Norwegii. Przez trzy miesiacę w okresie zimowym nie świeci tam słońce. Poznana przeze mnie dwa lata temu 15-letnia nieśmiała Charlotte opowiadała mi jak trudno jest dorastać w małym miasteczku, gdzie wszyscy wszystkich znają i gdzie przez pół roku jest albo wieczna noc, bądź też wieczny dzień. Młodzi ludzie mają na to swoje sposoby. Jedni nie wytrzymują i popełniają samobójstwo (zresztą nie tylko nastolatkowie). Inni z kolei oddają się wyuzdanym podnietom seksualnym. Podobno jest w tym miasteczku takie miejsce na wybrzeżu, gdzie dorośli (zresztą z ich akceptacją) nie mają prawa wstępu, a młodzi chodzą tam na imprezy i uprawiają orgie seksualne. Podobno wszyscy o tym wiedzą. Ale na pewno wszyscy dzień po dniu opalają się pod lampami imitującymi światło słoneczne.
Poza tym jak każda delikatna i skryta w sobie nastolatka, Charlotte ma problemy z akceptacją samej siebie. W końcu dorastanie to bardzo ciężki okres w życiu każdego z nas. Jakże burzliwy i zmienny.
Projekt został zakwalifikowany do Polsko Norweskiego Forum Koprodukcyjnego podczas 11. Festiwalu Nowe Horyzonty i został zaprezentowany producentom norweskim, norweskiej telewizji, oraz norweskiemu instytutowi filmowemu, jak również funduszom regionalnym. Wzbudził ogromne zainteresowanie ze strony norweskiej, która wyraziła chęć współpracy nad produkcją filmu. Został uznany za projekt unikatowy, jakiego dotąd nie było w kinematografii norweskiej.
Pomysł Marcina Filipowicz na film dokumentalny pt.: "Charlotte" to bardzo interesujący projekt. Cierpliwość i talent reżysera, dają pełną gwarancję na końcowy sukces. Jak nigdy dotąd, przekonany jestem, że powstanie duży film.
Jacek Bławut
Pomysł "Charlotte" jest bardzo przyciągajacy, a scenariusz zawiera w sobie wszystko to, co zapewne przyniesie gotowy film: rzadko w kinie spotykany prawdziwy obraz złożonych problemów zwiazanych z dojrzewaniem.
Marcel Łoziński
Film opowiada niezwykłą historię trzydziestoletniej Kobiety, która postanawia przebiec przez cały rok dystans od wysokich gór aż do morza. Zaczyna zimą i kończy na zaśnieżonej pustej plaży. Biegnie przez góry, wyżyny, niziny, miasta i nawet pustynię.
Na swej drodze spotka kilku oryginalnych bohaterów. Zaprzyjaźni się z rosyjskim handlarzem, który wraca do domu z południa Europy swoją starą Ładą. Spotka niewysokiego starszego Pana, który wyprowadza swojego wielbłąda na spacer i prowadzi z nim oryginalną dyskusję. A gdy złapie poważną kontuzję, to do najbliższego miasteczka podwiozą ją szaleni Szwedzi furgonetką, która od kilkunastu miesięcy jest ich domem na kółkach.
Kobieta nie tłumaczy się dlaczego to robi. Na początku jest anonimowa, lecz z czasem wzbudzi zainteresowanie, które zamieni się w fascynację, ale również w niezrozumienie i strach. Niektórzy będą próbowali na siłę wytłumaczyć jej zachowanie, inni, widząc w niej BOHATERA dołączą do niej. Stanie się znana i modna. Przez chwilę będzie biegła z dość liczną ekipą, ale i oni zaczną się wykruszać. Na pustą plażę w zimowej scenerii wbiegnie kompletnie osamotniona i maksymalnie zniszczona fizycznie.
Kobieta spełnia swe marzenie płacąc za to wielką cenę, ale robi to do końca, tak jak sobie zaplanowała. Jest w tym niezwykle uparta i konsekwentna. Gdy kontuzjowana musi podjechać stopem do lekarza, przywiązuje kolorową kokardkę na słupie obok drogi, by później wrócić dokładnie w to samo miejsce.
To szlachetna opowieść o ludzkiej wytrwałości i pokonywaniu granic w dążeniu do upragnionego celu.
Opiekunem artystycznym filmu jest JERZY STUHR
etap produkcji: development
